Η επιλογή μιας βιδωτής αντλίας θα πρέπει να ακολουθεί μια συστηματική προσέγγιση. Πρώτον, ο βασικός τύπος και οι προδιαγραφές της αντλίας θα πρέπει να καθοριστούν με βάση τις ιδιότητες του υγρού που αντλείται (όπως το ιξώδες, τη διαβρωτικότητα και το περιεχόμενο σωματιδίων), την απαιτούμενη ταχύτητα ροής και την πίεση.
Η μέγιστη πίεση εξόδου (μέγιστη πίεση λειτουργίας) μιας βιδωτής αντλίας καθορίζεται κυρίως από τη δομή της. Για παράδειγμα, μια μονή-βιδωτή αντλία μπορεί να προσδιοριστεί με βάση τον αριθμό των απαγωγών (στάδια) του δακτυλίου (στάτορα). Η επιλογή της ταχύτητας της αντλίας πρέπει να λαμβάνει υπόψη το ιξώδες, τη διαβρωτικότητα, τη λειαντικότητα του μέσου και τις προδιαγραφές της αντλίας. Το υψηλό-ιξώδες ή τα σωματιδιακά μέσα απαιτούν συνήθως χαμηλότερες ταχύτητες για να διασφαλιστεί η αξιόπιστη λειτουργία και να μειωθεί η φθορά. Ο συνδυασμός υλικών των εξαρτημάτων που έρχονται σε επαφή με το μέσο (όπως δακτύλιοι και βίδες) πρέπει να επιλέγεται με βάση τη διαβρωτικότητα, τη λιπαντικότητα και τα χαρακτηριστικά θερμοκρασίας του μέσου, τα οποία είναι ζωτικής σημασίας για τη διάρκεια ζωής και τη δυνατότητα εφαρμογής της αντλίας.
Αφού διευκρινιστούν οι παραπάνω βασικές απαιτήσεις παραμέτρων, μπορεί να επιλεγεί αρχικά ο τύπος της αντλίας βίδας (όπως μονή-βίδα, διπλή-βίδα ή τριπλή-βίδα). Για παράδειγμα, οι αντλίες μονής-βίδας είναι κατάλληλες για τη μεταφορά μέσων υψηλού-ιξώδους που περιέχουν μεγάλο αριθμό σωματιδίων ή ινών και προκαλούν μικρή ζημιά στη δομή του μέσου. ο ρυθμός ροής των αντλιών με δύο κοχλίες επηρεάζεται από το ιξώδες και η διαρροή είναι αντιστρόφως ανάλογη με το ιξώδες. τρεις-βιδωτές αντλίες χρησιμοποιούνται κυρίως για τη μεταφορά λιπαντικών λιπαντικών και η εσωτερική ή η εξωτερική δομή ρουλεμάν επιλέγεται ανάλογα με τη θερμοκρασία και τη λιπαντικότητα των μέσων.
